zamknij         x
Serwis www.misteriapaschalia.com używa plików cookies zgodnie z opisaną polityką prywatności. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na użycie plików cookies.
Krakowskie Biuro Festiwalowe Program 2 Polskiego Radia




Misteria Paschalia - Facebook Misteria Paschalia - YouTube Misteria Paschalia - Pinterest

Artyści

« wstecz
Andrzej Marusiak

Tenor, absolwent PSM I i II stopnia w Łomży w klasie skrzypiec. W 2009 r. ukończył z wyróżnieniem studia na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina na Wydziale Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej, Muzyki Kościelnej, Rytmiki i Tańca w klasie dyrygentury prof. dr hab. Katarzyny Sokołowskiej, a w 2012 r. ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Wokalnym na tej samej uczelni w klasie śpiewu solowego ad. dr hab. Roberta Cieśli.

Andrzej Zawisza

Andrzej Zawisza z wyróżnieniem ukończył studia na Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie klawesynu prof. Magdaleny Myczki. Na tejże uczelni odbył również studia podyplomowe w klasie klawesynu prof. Elżbiety Stefańskiej. W latach 2003-2005 studiował w Guildhall School of Music and Drama w Londynie, w klasie klawesynu Jamesa Johnstone’a, oraz śpiewu Andrew Watts’a, gdzie otrzymał: Postgraduate Diploma in Music Performance (PgDip), oraz Master of Music Degree (MMus) z wyróżnieniem. Swój warsztat wokalny kształcił również pod kierunkiem Mhairi Lawson i Dame Emmy Kirkby.

Anna Zawisza

Ukończyła Liceum Muzyczne w Tarnowie, w klasie kontrabasu i śpiewu, a następnie, z wyróżnieniem, Wydział Wokalno – Aktorski Akademii Muzycznej w Krakowie. Była stypendystką Ministra Kultury w roku 2004.

Alexandra Rübner

Alexandra Rübner urodziła się w 1977 roku w Warszawie. Aktorka, reżyser, śpiewaczka operowa, rozpoczyna swą karierę od teatru barokowego. Zostaje asystentką reżysera Eugène’a Greena i współpracuje m.in. z Vincentem Dumestre i Benjaminem Lazarem, gra zwłaszcza dwie role w komedii - balecie Mieszczanin szlachcicem, który wystawiany jest od roku 2005 we Francji i za granicą. Jej interpretacja jest uznawana za wybitną.

Alexis Kossenko

„Alexis Kossenko jest utalentowanym młodym geniuszem, którego kariera potoczy się tak, jak zechce tego sam artysta. (...) o niewielu dyrygentach można powiedzieć, że oglądanie ich przy pracy jest równie fascynującym zajęciem - niezależnie od tego, czy mowa o członkach zespołu czy o słuchaczach - jednak w tym przypadku artysta nie popisuje się przed publicznością”.

Alix Rousselet

Alix Rousselet urodziła się 3 października 1990 r. w rodzinie muzyków (ojciec jest perkusistą jazzowym). Zaczyna naukę gry na skrzypach w wieku 6 w Konserwatorium w Avignon w klasie Chantale Rodier.

Anthea Pichanick

Anthea Pichanick rozpoczyna kształcenie w Konserwatorium Muzycznym w Aix en Provence na skrzypcach w wieku 8 lat. Kilka lat później otrzymuje dyplom w zakresie skrzypiec, muzyki kameralnej i kształcenia muzycznego. Jako pasjonatka śpiewu operowego, wyjeżdża na dalszą naukę do Lyonu. Równocześnie ze studiami muzykologicznymi na Uniwersytecie w Lyonie 2, studiuje śpiew operowy w ENM w Villeurbanne, w klasie Catherine Maerten.

Arte dei Suonatori

Orkiestra Arte dei Suonatori jest na międzynarodowej scenie muzycznej najlepiej rozpoznawalną polską orkiestrą barokową. Jej ogromny repertuar to zbiór ponad 600 kompozycji powstałych od chwili wykształcenia się barokowej muzyki do początków romantyzmu, aż po utwory współcześnie dedykowane orkiestrze.

Axelle Verner

Tancerka, projektantka i osoba o wielu zainteresowaniach, Axelle Verner śpiewając czerpie z wielu sztuk. Po studiach w trybie godzinowym, wstępuje do Chóru dla Dorosłych w ramach Maîtrise de Notre Dame de Paris, gdzie uczy się m.in. muzyki dawnej. Po dwóch latach specjalizowania się w muzyce średniowiecznej i odkrywania na nowo tajników techniki oddychania i pięknej linii wokalnej, wstępuje do Wyższego Konserwatorium Muzyki i Tańca w Lyonie.

Benjamin Appl

Niemiecki baryton Benjamin Appl dołączył do programu BBC New Generation Artists (Artyści Nowej Generacji BBC) w latach 2014-2016. Był również jednym z artystów projektu ECHO Rising Stars (Wschodzące Gwiazdy ECHO) w sezonie 2015/2016. Benjamin Appl jest absolwentem szkoły muzycznej Guidhall School of Music and Drama, obecnie kontynuuje naukę pod okiem Rudolfa Piernaya. Miał wielkie szczęście być uczniem Dietricha Fischera-Dieskau.

Benjamin Lazar

Reżyser i aktor. Uczył się u eugène’a Greena deklamacji i barokowej gestykulacji teatralnej. Ukończył studia aktorskie w szkole Claude’a Mathieu. Jednocześnie uczył się gry na skrzypcach i kształcił śpiew. Na początku kariery reżyserował sztuki Pierre’a Corneille’a, Roberta Garniera, Federica Garcii Lorki, Moliera, Heinera Müllera i pracował jako asystent Michela Didyma w Comédie-Française i Théâtre de la Ville. W tym samym okresie występował w spektaklach zespołów takich, jak: Amadis, La Simphonie du Marais i Le Poème Harmonique.

Benoît Arnoult

Naukę śpiewu, podjętą w konserwatorium w Metz, kontynuował u Christiane Stutzmann w konserwatorium w Nancy. Studia wokalne ukończył w roku 2007, otrzymując złoty medal i specjalne wyróżnienie za osiągnięcia w dziedzinie śpiewu lirycznego; jest również absolwentem Sorbony (licencjat z muzykologii).

Capella Cracoviensis

Capella Cracoviensis to orkiestra i zespół wokalny - jest jedną z najciekawszych formacji na współczesnej scenie muzyki klasycznej. Wykonuje repertuar od polifonii renesansowej po romantyczne opery na instrumentach z epoki i przy użyciu historycznych praktyk wykonawczych. Dzięki konsekwentnemu wsparciu Miasta Krakowa realizuje swoje idee artystyczne w sposób bezkompromisowy, na światowym poziomie artystycznym.

Capriccio Stravagante

Założony w roku 1986 przez klawesynistę Skipa Sempé, Capriccio Stravagante, unikalny przykład zespołu instrumentalnego wykonującego muzykę renesansową i barokową, przeobraża się dziś w tryptyk prezentujący różny repertuar z bardzo bogatego okresu muzycznego z lat od 1500 do 1750: Capriccio Stravagante, Capriccio Stravagante Renaissance Orchestra i Capriccio Stravagante Les 24 Violons.

Caroline Weynants

Caroline Weynants studiowała śpiew (w klasie Grety de Reyghere) i muzykę kameralną (w klasie Jean-Pierre’a Peuvion) w Królewskim Konserwatorium w Liège w Belgii. Miała tam okazję poznać zarówno repertuar współczesny jak i muzykę dawną.

Claire Lefilliâtre

Claire Lefilliâtre jest francuską sopranistką związaną z obsypaną nagrodami Le Poème Harmonique Vincenta Dumestre – zespołem muzycznym specjalizującym się w repertuarze epoki baroku. Wśród wielu płyt wydanych przez klasyczną wytwórnię Alpha, Lefilliâtre można usłyszeć na: „L'Humaine Comédie” (1999), „Aux Marches du Palais” (2001), „Lamentations” (2000), „Il Fásolo?” (2001), Le Consert des Consorts” (2001), „Nova Metamorfosi” (2003), „Tenebrae” (2002), „Je Meurs Sans Mourir” (2003), „Plaisir d'Amour” (2004), „Carnets de Voyages” (2005) oraz „Cadmus & Hermione” (2008).

Cyril Auvity

Po ukończeniu studiów na kierunku fizyka na uniwersytecie w Lille, Cyril Auvity podjął i ukończył w 1999 roku studia muzyczne w konserwatorium w Lille, a następnie wygrał międzynarodowy konkurs śpiewu w Clermont-Ferrand.

Dagmar Šašková

Dagmar Šašková urodziła się w 1978 r. w Rakovniku w Republice Czeskiej. Rozpoczęła edukację muzyczną u Ludmily Kotnauerovej na Uniwersytecie Western Bohemian w Pilznie (który ukończyła w 2003 r.). W 2002 r. zdobyła drugą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie im. Leoš Janáčka w Brnie oraz Specjalną Nagrodę Bohuslava Martinů w kategorii śpiewu. Naukę kontynuowała na Akademii Muzycznej i Sztuk Pięknych w Brnie (w klasie Marty Beňačkovej, rocznik 2006).

David DQ Lee

Urodził się w Korei. W 2006 roku rozpoczął karierę od brawurowego zwycięstwa w prestiżowym Francisco Pinas International Voice Competition w Barcelonie, gdzie zdobył również nagrodę dla najlepszego wykonawcy pieśni i oratoriów oraz najlepszego kontratenora. Lee jest również laureatem m.in. Metropolitan Opera National Council Auditions, Queen Elizabeth International Music Competition i Rose Poncelle International Voice Competition.

Davy Cornillot

Po studiach w CRR w Rennes i uzyskaniu Dyplomu Studiów Muzycznych w zakresie śpiewu, fortepianu i komponowania, Davy Cornillot otrzymuje w roku 2014 magisterium ze śpiewu w CNSMD w Lyonie, gdzie studiuje w klasach Briana Parsonsa i Françoise Pollet. Debiutuje na deskach opery w wieku 19 lat wcielając się w rolę Phœbus w The Fairy Queen Purcella w Operze w Rennes. Wykazuje się również repertuarze komediowo-baletowym grając w Monsieur de Pourceaugnac Molière’a-Lully’ego z zespołem Les Malins Plaisirs.

Deborah Cachet

Belgijski sopran Deborah Cachet jest laureatką wielu konkursów śpiewaczych: otrzymała 1. nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Śpiewu Barokowego we Froville (2015), jak również 1. nagrodę i nagrodę publiczności w konkursie New Tenuto (2013). Jest półfinalistką Międzynarodowego Konkursu Śpiewu Barokowego Pietro Antonio Cesi (Innsbruck, 2015).

Dominique Visse

Jako wokalista karierę rozpoczął w wieku 11 lat jako chórzysta w Katedrze Notre Dame w Paryżu. Jednocześnie rozpoczął naukę gry na organach i flecie w Versailles Conservatory. W 1976 roku zaczął także pobierać lekcje śpiewu u wielkiego kontratenora Alfreda Dellera.

Eduarda Melo

Eduarda Melo, niedawno nagrodzona drugim miejscem na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w Tuluzie, rozwijała swoją karierę głównie między Francją a Portugalią. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Muzycznej i Sztuk Pięknych (ESMAE) w Porto oraz zadomowieniu się na deskach Opera Studio w Casa de Música Eduarda rozpoczęła międzynarodową karierę, która rozpoczęła się wraz z jej dołączeniem do prestiżowej obsady CNIPAL w Marsylii.

Emmanuel Vistorky

W wieku 15 lat, Emmanuel Vistorky rozpoczyna studia śpiewu w National school of Music w Epinal. Po uzyskaniu pierwszej nagrody, dołącza do Maîtrise de Notre-Dame de Paris, gdzie specjalizuje się w repertuarze muzyki dawnej. Kończy swój trening z Fosako Kondo w śpiewie lirycznym w Konserwatorium Paryskim.

Ensemble Matheus

Początkowo działał jako Quatuor Matheus, obecnie należy do najznakomitszych zespołów orkiestrowych, których repertuar obejmuje dzieła od XVII do XX wieku. Muzycy grają na instrumentach zarówno historycznych, jak i współczesnych.

Ensemble Pygmalion

Pigmalion został założony w 2006 r. na Europejskim Festiwalu Bachowskim jako kombinacja chóru i orkiestry – skupiając młodych muzyków z doświadczeniem w grze na instrumentach z epoki. Jego repertuar jest w głównej mierze poświęcony twórczości Jana Sebastiana Bacha i Jeana-Philippe’a Rameau’a. Mimo to, muzycy Pigmalionu równie dobrze radzą sobie z repertuarem muzyki barokowej, jak i współczesnej.

Eva Zaïcik

​​Operowe odkrycie ADAMI 2016, mezzosopran Eva Zaïcik otrzymuje w tym samym roku magisterium ze śpiewu w Państwowym Wyższym Konserwatorium Muzycznym w Paryżu, po odbyciu studiów w klasie Elène Golgevit, doskonaląc się u boku takich mistrzów jak Anne Le Bozec, Susan Manoff, Olivier Reboul, Margreet Hönig, Janina Baechle, Kenneth Weiss...

Geoffroy Buffière

Bas, kształcił się w konserwatorium paryskim w klasie śpiewu historycznego Howarda Crooka, a także uczestniczył w kursach mistrzowskich m.in. Christophe’a Rousseta, Jérôme’a Corréasa czy Alaina Bueta. Jego rozległy repertuar obejmuje dzieła od średniowiecznej i renesansowej polifonii po utwory współczesne.

Helena Poczykowska

Specjalizuje się w wykonawstwie muzyki dawnej i współczesnej. W jej repertuarze znajdują się najważniejsze dzieła oratoryjne J.S.Bacha, G.F.Haendla, J.Haydna i W.A.Mozarta oraz szereg partii operowych XVII i XVIII wiecznych.

Hugues Primard

Po uzyskaniu licencjatu z muzykologii, magisterium w Centre d’Etudes Supérieures de la Renaissance w Tours u Jeana Pierre’a Ouvrarda, DFE w zakresie saksofonu, 1. nagrody ze śpiewu w klasie Alaina Bueta, pracuje obecnie z Sophie Toussaint.

Jean-Christophe Spinosi

Ten skrzypek i dyrygent, którego kariera rozwija się brawurowo, pochodzi z Korsyki, a jego drugą ojczyzną jest Bretania. Prowadzi założony przez siebie Ensemble Matheus. Ostatnio repertuar zespołu poszerzył się o muzykę XX wieku.

Jean-François Lombard

Urodzony się w rodzinie muzyków, Jean-François Lombard zaśpiewał na scenie po raz pierwszy w wieku dziesięciu lat, w Tosce Pucciniego w Opéra w Rouen. Jego pragnienie, aby dołączyć do profesjonalnego świata sztuki naturalnie zaprowadziło go na zajęcia śpiewu, teorii muzyki i historii muzyki w Conservatoire à Rayonnement Régional w Rouen. Zafascynowany muzyką dawną, kontynuował swoją karierę w Maîtrise du Centre de Musique Baroque w Wersalu.

Jean-Marc Goujon

Jako muzyk eklektyczny, Jean-Marc Goujon rozwija grę wywodzącą się z głębokiej znajomości frazy muzycznej.

Jeffrey Thompson

Znakomity, ceniony na świecie amerykański tenor, mieszkający na stałe we Francji. Studiował w konserwatorium w Cincinnati w klasie Williama McGrewa. Jest zwycięzcą belgijskiego Concours International de Chant Baroque de Chimay.

Joanne Lunn

Jej przedsięwzięcia operowe obejmują: debiut ENO w produkcji Stevena Pimlotta „L’Incoronazione di Poppea” Monteverdiego, pod dyrekcją Harry’ego Christophersa; rolę Heleny w „Śnie nocy Letniej” Brittena w Wenecji, pod batutą Sir Johna Eliota Gardinera i w reżyserii Davida Pountneya; hiszpańskie tournée z „Dydoną i Eneaszem” Purcella, a także – przy użyciu ograniczonych środków scenicznych – produkcje „Orfeusza” Monteverdiego w Paryżu i na Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym w Pekinie (w reżyserii Sir Jonathana Millera).

Julia Lezhneva

Julia Lezhneva jest jedną z czołowych artystek swojego pokolenia. Młoda rosyjska sopranistka, charakteryzująca się ”anielsko pięknym” głosem (według The New York Times), “czystym tonem” (Opernwelt) oraz “nieskazitelną techniką” (Guardian) prezentuje “niezapomnianą ekspresję duchową” oraz “doskonały kunszt” (Guardian) podczas swoich występów na całym świecie.

Julien Chauvin

Julien Chauvin, laureat nagrody Prix du Concours Général de Paris w 1997 r., uczył się gry na skrzypcach u Very Beths w Królewskim Konserwatorium (Royal Conservatory) w Hadze, a także interpretacji gry na instrumencie z epoki w repertuarze muzyki barokowej i klasycznej u Wilberta Hazelzeta, Jaapa Tera Lindena i Annera Bylsma.

Justin Taylor

W wieku zaledwie 23 lat młody muzyk o francusko-amerykańskich korzeniach Justin Taylor zajął pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie klawesynowym Musica Antiqua, odbywającym się w belgijskiej Brugii. Zdobył także szereg innych nagród: Nagrodę Publiczności, Nagrodę Alpha (za nagrywanie dla tej prestiżowej wytwórni) oraz European Union Baroque Orchestra Developing Trust Prize, przyznawaną najbardziej obiecującym młodym muzykom barokowym.

Laurence Paugam

Laurence Paugam jest jedną z głównych postaci Ensemble Matheus. To właśnie ona, u boku swoich kolegów z Quatuor Matheus (skrzypków Jean-Christophe’a Spinosi i Françoise Paugam oraz kontrabasisty Thierry’ego Runarvot) założyła ten zespół o zmiennej geometrii, który prezentuje się równie dobrze w zespole kameralnym, jak i w orkiestrze symfonicznej.

Le Concert de la Loge Olympique

W styczniu 2015 r. skrzypek Julien Chauvin założył nową orkiestrę grającą na instrumentach historycznych – Concert de la Loge Olympique – z zamiarem przywrócenia do życia słynnej orkiestry XVIII-wiecznej.

Le Poème Harmonique

Istniejący od 1998 roku zespół Le Poéme Harmonique stanowi grupę solistów, zgromadzonych wokół postaci dyrektora artystycznego grupy, Vincenta Dumestre. Działalność artystyczna zespołu skupia się przede wszystkim na muzyce wokalnej oraz instrumentalnej XVII oraz wczesnego XVIII wieku, bardzo często wzbogacana elementami oraz interakcjami z wieloma innymi dyscyplinami i rodzajami sztuki.

Le Taylor Consort

Le Taylor Consort powstał dzięki spotkaniu czterech młodych muzyków chcących czerpać z bogatego i pasjonującego repertuaru sonat triowych na dwoje skrzypiec. Le Taylor Consort wzbogaca również swój krąg zainteresowań o francuski repertuar wokalny z XVII i XVIII w. oraz klasyczną muzykę kameralną z pianoforte.

Léa Trommenschlager

Léa Trommenschlager otrzymała dyplom w Konserwatorium w Strasburgu u Henrika Sifferta i Françoise Kubler oraz w Musikhochschule Hanns Eisler w Berlinie u Normy Sharp. Pobierała nauki również u Claudii Solal, J. Chuilon, D. Fischer-Dieskau, C. Schäfer, D. Upshaw i I. Bostridge. W roku 2011 ukończyła Académie du Festival d’Aix-en-Provence.

Marcin Liwień

Marcin Liwień - kontratenor, ukończył studia magisterskie na wydziale wokalnym na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Kształcił się na kursach mistrzowskich u Paula Esswooda, Michael’a Chanse’a, Artura Stefanowicza, Marka Rzepki, Ali Simoni.

Marie-Claude Chappuis

To przede wszystkim swojemu pogodnemu i bezwarunkowemu oddaniu dla muzyki Marie-Claude Chappuis zawdzięcza pozycję wyjątkowej artystki, a także stanowisko wieloletniej dyrektor artystycznej jej własnego festiwalu w Lied. Poświęcenie Marie-Claude i jej osiągnięcia w interpretacji muzyki różnych kompozytorów, od czasów baroku do Mozarta, zapewniły jej niesłabnącą międzynarodową sławę.

Marta Wróblewska

Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego F. Chopina Wydziału Instrumentalno– Pedagogicznego w Białymstoku Kierunku Wychowanie Muzyczne w klasie dyrygowania prof. Violetty Bieleckiej (2000) oraz Kierunku Wokalistyka w klasie śpiewu solowego prof. Cezarego Szyfmana (2009). 

Mathias Vidal

Mathias Vidal ukończył muzykologię na Uniwersytecie w Nicei. Muzyczną edukację zdobywał u nauczyciela Christiane’a Patarda i w 2003 r. ukończył Narodowe Konserwatorium w Paryżu. W 2007 r. otrzymał tytuł „révélation classique” („odkrycie muzyki klasycznej”), przyznawany przez ADAMI. W jego repertuarze znajdują się męskie role belcanto, takie jak: Ernesto z „Don Pascala” (Lizbona), Elvino z „La Sonnambula” (Teatr Bolszoj w Moskwie), Almaviva z „Il Barbiere di Siviglia” (Saint-Céré) czy Ramiro z „La Cenerentola” (Gut-Immling).

Matthieu Boutineau

Pochodzący z Deux-Sèvres, Matthieu Boutineau jest uczniem takich artystów jak Olivier Vernet i Francis Jacob (organy), Blandine Verlet, Olivier Houette, Aline Zylberajch, Olivier Baumont i Jan Willem Jansen (klawesyn), a tajniki muzyki dawnej zgłębiał u Jeana Mailleta.

Michał Dembiński

Urodził się w 1988r w Tarnowie. Studiował na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie śpiewu prof. Włodzimierza Zalewskiego. Od 8 roku życia związany z tarnowskim katedralnym chórem Pueri Cantores Tarnoviensis pod kierownictwem ks prof. Andrzeja Zająca. Przez 3 lata był członkiem Stowarzyszenia Wspierania Inicjatyw Teatralnych, jako aktor, scenarzysta i współautor muzyki do kilkunastu autorskich spektakli dla dzieci i młodzieży.

musicAeterna

Pierwszy występ chóru w jego obecnym składzie miał miejsce w Permie w 2011 roku. Repertuar zespołu, wykonywany w sposób historycznie wierny, obejmuje różne style oraz okresy historyczne. Chór prezentuje utwory skomponowane przez zagranicznych kompozytorów barokowych, a także dzieła rosyjskiej muzyki chóralnej z XVIII-XX wieku oraz utwory współczesne.

Raphaël Pichon

Urodzony w 1984 r. Raphaël Pichon rozpoczął swoją karierę muzyczną już jako dziecko, w chórze Petits Chanteurs z Wersalu. Następnie podjął naukę śpiewu, gry na skrzypcach i pianinie w paryskich konserwatoriach: Conservatoire de Rayonnement Régional i Conservatoire National Supérieur de Musique. Zaczynał jako młody kontratenor, a następnie, w miarę rozwoju kariery śpiewał pod kierownictwem Jordi Savalla, Gustava Leonhardta i Tona Koopmana, ale także Geoffroya Jourdaina, z którym rozpoczął prace nad dziełami współczesnymi.

Philippe Grisvard

Philippe Grisvard urodził się w 1980 r. w Nancy. W swoim rodzinnym mieście pobierał nauki gry na pianinie i oboju, a następnie został przyjęty do klasy klawesynu Anne-Catherine Bücher. W 1999 r. dostał się do Schola Cantorum Basiliensis, gdzie studiował grę na klawesynie i basso continuo u Jespera Christensena oraz fortepianie u Edoardo Torbianelli’ego.

Piotr Gałek

Piotr Gałek ukończył Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną II stopnia im. Karola Szymanowskiego w Rzeszowie w klasie fortepianu. Obecnie jest studentem Akademii Muzycznej we Wrocławiu im. Karola Lipińskiego na Wydziale Edukacji Muzycznej, Chóralistyki i Muzyki Kościelnej.

Robin Johannsen

Amerykańska sopranistka Robin Johannsen pojawiła sie w Europie jako młoda artystka w Deutsche Opera w Berlinie, i wkrótce dołączyła do niej jako solistka. Wśród ról, w które się tam wcieliła, można znaleźć takie kreacje, jak: Norina („Don Pasquale”), Oscar („Un Ballo in Maschera”) oraz Soeur Constance („Les Dialogues des Carmélites”). Po kolejnych dwóch latach spędzonych w Operze w Lipsku (Gretel, Marzelline, Blonde, Susanna i Pamina) w 2008 r. Robin rozpoczęła karierę na własny rachunek, sięgając szczególnie chętnie po repertuar barokowy i klasyczny.

Robin Trischler

Okrzyknięty właścicielem „olśniewająco lirycznego” głosu Robin Tritschler koncertował z Orchestre National de Lyon (Orkiestrą Narodową w Lyonie) w Danish Radio i Radio France, a także z orkiestrami London Philharmonic, Rotterdam Philharmonic i Bournemouth Symphony; pod batutą takich dyrygentów, jak: Yannick Nézet-Séguin, Vladimir Jurowski, Yutaka Sado, Philippe Herreweghe i Kirill Karabits. Został także wybrany przez BBC Artystą Nowego Pokolenia (New Generation Artist).

Sean Clayton

Sean Clayton to wszechstronny tenor, który równie dobrze radzi sobie na deskach opery i scenach koncertowych. Występował na całym świecie, m.in. w: Opera Garnier, Opera Comique i Théâtre des Champs Elysées w Paryżu, na Festiwalu w Aix-en-Provence, w Operze Narodowej w Bordeaux, Teatrze Bolszoj w Moskwie i Teatrze Maryjskim w Petersburgu, w Brooklyn Academy of Music i Lincoln Centre w Nowym Jorku, Radialsystem V w Berlinie, Royal Albert Hall dla BBC Proms i w Barbican w Londynie.

Serge Goubioud

Serge Goubioud odkrył śpiew dzięki Paulowi Colléaux w Ensemble Vocal de Nantes. Jest solistą u największych dyrygentów europejskich muzyki barokowej, jak William Christie, Marc Minkowski, René Jacobs, Ton Koopmann, Jean-Claude Malgoire, Hervé Niquet, Christophe Rousset, Vincent Dumestre. 

Sébastien Obrecht

Po karierze wiolonczelisty w wielu wspaniałych zespołach, tenor Sébastien Obrecht zdecydował się kontynuować karierę muzyczną w operze. Debiut zapewnił mu Paul McCreesh w Mathan d'Athalia Haendela. Ta produkcja Académie d'Ambronay była nadawana w "Musiques au coeur" Eve Ruggeri, a jego występ był chwalony przez krytyków.

Skip Sempé

Szczypta akcentu, jaką Skip Sempé zachował ze swego amerykańskiego pochodzenia – Nowy Orlean wcześnie wpoił mu ducha wolności – w niczym nie ujmuje mu w zajmowaniu zaszczytnego miejsca, jakim cieszy się dziś we Francji, gdzie zamieszkał po pobycie w Amsterdamie u Gustava Leonhardta. Obecność i nauka mistrza, o którym wciąż chowa wdzięczną pamięć, uczyniły z niego jednego z tych śmiałych i zaangażowanych odkrywców znanego i mniej znanego repertuaru renesansowego i barokowego, który inspiruje z kolei dziś obecne i przyszłe pokolenia.

Sophie Junker

Belgijska sopranistka Sophie Junker studiowała w Institut Supérieur de Musique et de Pédagogie w Namur oraz w Guildhall School of Music and Drama w Londynie. Sophie jest stypendystką Samling Artist Programme oraz laureatką konkursów London Handel Competition (2010) i International Singing Competition for Baroque Opera Pietro Antonio Cesti (2012).

Victor Sicard

Victor Sicard urodził się w 1987 r. w La Rochelle we Francji. W 2007 r. przyjechał do Londynu do szkoły Guidhall School of Music and Drama, by tam studiować pod okiem profesora Davida Pollarda – swojego obecnego nauczyciela. W 2010 r. otrzymał z wyróżnieniem tytuł licencjata muzyki, nagrodę Concert Recital Prize oraz dyplom magistra z wyróżnieniem. Studiował na kierunku Opera w Guidhall School of Music and Drama (2010-2012), gdzie otrzymywał pełne stypendium naukowe.

Victoria Jung

Victoria Jung przez dziesięć lat studiowała grę na skrzypcach w konserwatorium w Sarreguemines, które ukończyła z pierwszą nagrodą. Obecnie uczestniczy w specjalistycznym programie wokalnym paryskiego Conservatoire Nadia et Lili Boulanger i jednocześnie kontynuuje studia magisterskie z muzykologii na Sorbonie.

Victoire Bunel

Doceniana za swą wielką muzykalność i bogactwo brzmienia Victoire Bunel została w 2013 roku przyjęta jako do Wyższego Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Paryżu (CNSMDP), gdzie dziś studiuje w klasie Valérie Guillorit.

Vincent Dumestre

Vincent Dumestre jest założycielem oraz dyrektorem artystycznym zespołu Le Poéme Harmonique, z którym zgłębia i odtwarza pochodzący z XVII oraz XVIII wieku repertuar wokalny oraz instrumentalny. Wraz ze swoim oddanym zespołem artystów, Dumestre dąży do odtworzenia sztuki performatywnej okresu baroku, przez co w wielu jego projektach widzowie mogą doświadczyć spotkania wielu dyscyplin i różnorodnych sztuk.

Vitaly Polonsky

Dyrektor chóru Opery oraz Teatru Baletu w Permie, a także kameralnego chóru musicAeterna. Ukończył Państwowe Konserwatorium im. M. Glinki w Nowosybirsku. Brał udział w wielu produkcjach Opery w Permie, między innymi oper Mozarta - Cosi fan tutte (2011), Le nozze di Figaro (we współpracy z Festspielhaus, Baden-Baden; 2012) oraz Don Giovanni (2014); Purcella – The Indian Queen (we współpracy z Teatro Real w Madrycie oraz English National Opera w Londynie; 2013); Kurliandskiego - Nosferatu (2014); Offenbacha - Les contes d’Hoffmann, oraz Borodina - Kniaź Igor (2015).

Sacrum Profanum Opera Rara Muzyka Klasyczna w Krakowie Likus Hotele i Restauracje