zamknij         x
Serwis www.misteriapaschalia.com używa plików cookies zgodnie z opisaną polityką prywatności. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na użycie plików cookies.
Krakowskie Biuro Festiwalowe Program 2 Polskiego Radia




Misteria Paschalia - Facebook Misteria Paschalia - YouTube Misteria Paschalia - Pinterest

Artyści

« wstecz
Andrzej Marusiak

Tenor, absolwent PSM I i II stopnia w Łomży w klasie skrzypiec. W 2009 r. ukończył z wyróżnieniem studia na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina na Wydziale Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej, Muzyki Kościelnej, Rytmiki i Tańca w klasie dyrygentury prof. dr hab. Katarzyny Sokołowskiej, a w 2012 r. ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Wokalnym na tej samej uczelni w klasie śpiewu solowego ad. dr hab. Roberta Cieśli.

Andrzej Zawisza

Andrzej Zawisza z wyróżnieniem ukończył studia na Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie klawesynu prof. Magdaleny Myczki. Na tejże uczelni odbył również studia podyplomowe w klasie klawesynu prof. Elżbiety Stefańskiej. W latach 2003-2005 studiował w Guildhall School of Music and Drama w Londynie, w klasie klawesynu Jamesa Johnstone’a, oraz śpiewu Andrew Watts’a, gdzie otrzymał: Postgraduate Diploma in Music Performance (PgDip), oraz Master of Music Degree (MMus) z wyróżnieniem. Swój warsztat wokalny kształcił również pod kierunkiem Mhairi Lawson i Dame Emmy Kirkby.

Anna Zawisza

Ukończyła Liceum Muzyczne w Tarnowie w klasie kontrabasu i śpiewu, a następnie, z wyróżnieniem, Wydział Wokalno-Aktorski Akademii Muzycznej w Krakowie. Była stypendystką Ministra Kultury w roku 2004.

Alexandra Rübner

Alexandra Rübner urodziła się w 1977 roku w Warszawie. Aktorka, reżyserka, śpiewaczka operowa, rozpoczęła swą karierę od teatru barokowego. Była asystentką reżysera Eugène’a Greena, współpracowała m.in. z Vincentem Dumestrem i Benjaminem Lazarem. Grała dwie role w komedii-balecie Mieszczanin szlachcicem wystawianym we Francji i za granicą. Jej interpretacja jest uznawana za wybitną.

Alexis Kossenko

„Alexis Kossenko jest utalentowanym młodym geniuszem, którego kariera potoczy się tak, jak zechce tego sam artysta. (...) O niewielu dyrygentach można powiedzieć, że oglądanie ich przy pracy jest równie fascynującym zajęciem - niezależnie od tego, czy mowa o członkach zespołu czy o słuchaczach - jednak w tym przypadku artysta nie popisuje się przed publicznością”.

Alix Rousselet

Alix Rousselet urodziła się 3 października 1990 r. w rodzinie muzyków (ojciec jest perkusistą jazzowym). W wieku 6 lat zaczęła naukę gry na skrzypach w konserwatorium w Awinionie w klasie Chantale Rodier.

Anthea Pichanick

Anthea Pichanick rozpoczęła edukację muzyczną w konserwatorium w Aix-en-Provence w wieku 8 lat. Kilka lat później otrzymała dyplom w zakresie skrzypiec, muzyki kameralnej i kształcenia muzycznego. Jako pasjonatka śpiewu operowego wyjechała na dalszą naukę do Lyonu. Równocześnie ze studiami muzykologicznymi na Université Lyon 2 studiowała śpiew operowy w ENM w Villeurbanne, w klasie Catherine Maerten.

Arte dei Suonatori

Arte dei Suonatori jest jedną z najlepiej rozpoznawalnych polskich orkiestr barokowych na międzynarodowej scenie muzycznej. Jej ogromny repertuar to zbiór ponad 600 kompozycji powstałych od chwili wykształcenia się barokowej muzyki do początków romantyzmu, aż po utwory współcześnie dedykowane orkiestrze.

Axelle Verner

Tancerka, projektantka i osoba o wielu zainteresowaniach, Axelle Verner śpiewając czerpie z wielu sztuk. Jako chórzystka paryskiej katedry Notre-Dame studiowała dawne techniki wokalne. Po dwóch latach specjalizowania się w muzyce średniowiecznej wstąpiła do Wyższego Konserwatorium Muzyki i Tańca w Lyonie.

Benjamin Lazar

Reżyser i aktor. Uczył się deklamacji i barokowej gestykulacji teatralnej u Eugène’a Greena. Ukończył studia aktorskie w szkole Claude’a Mathieu. Jednocześnie uczył się gry na skrzypcach i kształcił w zakresie śpiewu. Na początku kariery reżyserował sztuki Pierre’a Corneille’a, Roberta Garniera, Federica Garcii Lorki, Moliera, Heinera Müllera i pracował jako asystent Michela Didyma w Comédie-Française i Théâtre de la Ville. W tym samym okresie występował w spektaklach zespołów Amadis, La Simphonie du Marais i Le Poème Harmonique.

Benoit Arnould

Naukę śpiewu, podjętą w konserwatorium w Metz, kontynuował u Christiane Stutzmann w konserwatorium w Nancy. Studia wokalne ukończył w roku 2007, otrzymując złoty medal i specjalne wyróżnienie za osiągnięcia w dziedzinie śpiewu lirycznego; jest również absolwentem Sorbony (licencjat z muzykologii).

Capella Cracoviensis

Capella Cracoviensis to orkiestra i zespół wokalny - jest jedną z najciekawszych formacji na współczesnej scenie muzyki klasycznej. Wykonuje repertuar od polifonii renesansowej po romantyczne opery na instrumentach z epoki i przy użyciu historycznych praktyk wykonawczych. Dzięki konsekwentnemu wsparciu Miasta Krakowa realizuje swoje idee artystyczne w sposób bezkompromisowy, na światowym poziomie artystycznym.

Capriccio Stravagante

Założony w roku 1986 przez klawesynistę Skipa Sempé, Capriccio Stravagante, unikalny przykład zespołu instrumentalnego wykonującego muzykę renesansową i barokową, przeobraża się dziś w tryptyk prezentujący różny repertuar z bardzo bogatego okresu muzycznego z lat od 1500 do 1750: Capriccio Stravagante, Capriccio Stravagante Renaissance Orchestra i Capriccio Stravagante Les 24 Violons.

Caroline Weynants

Caroline Weynants studiowała śpiew (w klasie Grety de Reyghere) i muzykę kameralną (w klasie Jean-Pierre’a Peuvion) w Królewskim Konserwatorium w Liège w Belgii. Miała tam okazję poznać zarówno repertuar współczesny jak i muzykę dawną.

Claire Lefilliâtre

Claire Lefilliâtre jest francuską sopranistką związaną z obsypanym nagrodami Le Poème Harmonique Vincenta Dumestre – zespołem muzycznym specjalizującym się w repertuarze epoki baroku. Wśród wielu płyt wydanych przez klasyczną wytwórnię Alpha, Lefilliâtre można usłyszeć na: „L'Humaine Comédie” (1999), „Aux Marches du Palais” (2001), „Lamentations” (2000), „Il Fásolo?” (2001), Le Consert des Consorts” (2001), „Nova Metamorfosi” (2003), „Tenebrae” (2002), „Je Meurs Sans Mourir” (2003), „Plaisir d'Amour” (2004), „Carnets de Voyages” (2005) oraz „Cadmus & Hermione” (2008).

Clément Debieuvre

Urodzony w roku 1992, tenor/kontratenor Clément Debieuvre uzyskał dyplom w Centrum Muzyki Barokowej w Wersalu, uczestniczył w zajęciach Benjamina Perrota, Hélène Dufour, Johna Skippena i w kursach mistrzowskich Maartena Koningsbergera, Yvesa Sotina, Christine Schweitzer, Gillesa Ragona.

Cyril Auvity

Po ukończeniu studiów na kierunku fizyka na uniwersytecie w Lille, Cyril Auvity podjął i ukończył w 1999 roku studia muzyczne w konserwatorium w Lille, a następnie wygrał międzynarodowy konkurs śpiewu w Clermont-Ferrand.

Dagmar Šašková

Dagmar Šašková urodziła się w 1978 r. w Rakovniku w Republice Czeskiej. Rozpoczęła edukację muzyczną u Ludmily Kotnauerovej na Uniwersytecie Zachodnioczeskim w Pilznie (który ukończyła w 2003 r.). W 2002 r. zdobyła drugą nagrodę w Międzynarodowym Konkursie im. Leoša Janáčka w Brnie oraz Specjalną Nagrodę Bohuslava Martinů w kategorii śpiewu. Naukę kontynuowała na Akademii im. Leoša Janáčka w Brnie (w klasie Marty Beňačkovej, rocznik 2006).

David DQ Lee

Urodził się w Korei. W 2006 roku rozpoczął karierę od brawurowego zwycięstwa w prestiżowym Francisco Pinas International Voice Competition w Barcelonie, gdzie zdobył również nagrodę dla najlepszego wykonawcy pieśni i oratoriów oraz najlepszego kontratenora. Lee jest również laureatem m.in. Metropolitan Opera National Council Auditions, Queen Elizabeth International Music Competition i Rose Poncelle International Voice Competition.

Davy Cornillot

Po studiach w CRR w Rennes i uzyskaniu dyplomu studiów muzycznych w zakresie śpiewu, fortepianu i komponowania, Davy Cornillot otrzymał w roku 2014 magisterium ze śpiewu w CNSMD w Lyonie, gdzie studiował w klasach Briana Parsonsa i Françoise Pollet. Zadebiutował na deskach opery w wieku 19 lat, wcielając się w rolę Febusa w The Fairy Queen Purcella w Operze w Rennes. Wykazał się również w repertuarze komediowo-baletowym, grając w Monsieur de Pourceaugnac Molière’a-Lully’ego z zespołem Les Malins Plaisirs.

Deborah Cachet

Belgijska sopranistka Deborah Cachet jest laureatką wielu konkursów śpiewaczych: otrzymała 1. nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Śpiewu Barokowego we Froville (2015), jak również 1. nagrodę i nagrodę publiczności w konkursie New Tenuto (2013). Jest półfinalistką Międzynarodowego Konkursu Śpiewu Barokowego Pietro Antonio Cesi (Innsbruck, 2015).

Dominique Visse

Rozpoczął karierę wokalną w wieku 11 lat jako chórzysta w katedrze Notre-Dame w Paryżu. Jednocześnie rozpoczął naukę gry na organach i flecie w konserwatorium w Wersalu. W 1976 roku zaczął także pobierać lekcje śpiewu u wielkiego kontratenora Alfreda Dellera.

Eduarda Melo

Eduarda Melo, niedawno nagrodzona drugim miejscem na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w Tuluzie, rozwijała swoją karierę głównie między Francją a Portugalią. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Muzycznej i Sztuk Pięknych (ESMAE) w Porto oraz zadomowieniu się na deskach Opera Studio w Casa da Música, Eduarda rozpoczęła międzynarodową karierę dołączając do prestiżowej obsady CNIPAL w Marsylii.

Ensemble Athenais

Ensemble Athenais to grupa solistek szkolonych pod okiem Laurence Pottier. Na chwilę obecną francuski nie poprzestaja na koncertowaniu dobrze sobie znanych partii opery ale nieustannie się rozwijają m.in. przy udziale CNRS (Centre national de la recherche scientifique, tłum. Krajowe Centrum Badań Naukowych). W Polsce w trakcie tegorocznych Misteriów Paschaliów zespół będzie reprezentowany przez trzy najznakomitsze śpiewaczki.

Emmanuel Vistorky

Emmanuel Vistorky rozpoczął studia śpiewu w École Nationale de Musique w Epinal w wieku 15 lat. Po uzyskaniu pierwszej nagrody dołączył do chóru Notre-Dame de Paris, gdzie specjalizował się w repertuarze muzyki dawnej. Edukacją muzyczną w zakresie śpiewu lirycznego kontynuował w konserwatorium w Paryżu pod kierunkiem Fosako Kondo.

Ensemble Matheus

Początkowo działał jako Quatuor Matheus, obecnie należy do najznakomitszych zespołów orkiestrowych, których repertuar obejmuje dzieła od XVII do XX wieku. Muzycy grają na instrumentach zarówno historycznych, jak i współczesnych.

Ensemble Pygmalion

Pygmalion został założony w 2006 r. na Europejskim Festiwalu Bachowskim jako kombinacja chóru i orkiestry – skupiając młodych muzyków z doświadczeniem w grze na instrumentach z epoki. Jego repertuar jest w głównej mierze poświęcony twórczości Jana Sebastiana Bacha i Jeana-Philippe’a Rameau. Mimo to, Pygmalion równie dobrze radzi sobie z repertuarem współczesnym.

Eva Zaïcik

​​Operowe odkrycie ADAMI 2016, mezzosopran Eva Zaïcik otrzymała w tym samym roku magisterium ze śpiewu w Państwowym Wyższym Konserwatorium Muzycznym w Paryżu, po odbyciu studiów w klasie Elène Golgevit, gdzie doskonaliła się u boku takich mistrzów jak Anne Le Bozec, Susan Manoff, Olivier Reboul, Margreet Hönig, Janina Baechle, Kenneth Weiss.

Geoffroy Buffière

Bas, kształcił się w konserwatorium paryskim w klasie śpiewu historycznego Howarda Crooka, a także uczestniczył w kursach mistrzowskich m.in. Christophe’a Rousseta, Jérôme’a Corréasa i Alaina Bueta. Jego rozległy repertuar obejmuje dzieła od średniowiecznej i renesansowej polifonii po utwory współczesne.

Helena Poczykowska

Specjalizuje się w wykonawstwie muzyki dawnej i współczesnej. W jej repertuarze znajdują się najważniejsze dzieła oratoryjne J.S. Bacha, G.F. Handla, J. Haydna i W.A. Mozarta oraz szereg partii operowych XVII- i XVIII-wiecznych.

Hugues Primard

Po uzyskaniu licencjatu z muzykologii, magisterium w Centre d’Etudes Supérieures de la Renaissance w Tours u Jeana Pierre’a Ouvrarda, DFE w zakresie saksofonu, 1. nagrody ze śpiewu w klasie Alaina Bueta, pracuje obecnie z Sophie Toussaint.

Jean-Christophe Spinosi

Ten skrzypek i dyrygent, którego kariera rozwija się brawurowo, pochodzi z Korsyki, a jego drugą ojczyzną jest Bretania. Prowadzi założony przez siebie Ensemble Matheus. Ostatnio repertuar zespołu poszerzył się o muzykę XX wieku.

Jean-François Lombard

Urodzony w rodzinie muzyków, Jean-François Lombard zaśpiewał na scenie po raz pierwszy w wieku dziesięciu lat, w „Tosce” Pucciniego w operze w Rouen. Jego pragnienie, aby dołączyć do profesjonalnego świata sztuki, naturalnie zaprowadziło go na zajęcia śpiewu, teorii muzyki i historii muzyki w konserwatorium w Rouen. Zafascynowany muzyką dawną, kontynuował swoją karierę, ucząc się w Centre de Musique Baroque w Wersalu.

Jean-Marc Goujon

Jako muzyk eklektyczny, Jean-Marc Goujon rozwija grę wywodzącą się z głębokiej znajomości frazy muzycznej.

Jeffrey Thompson

Znakomity, ceniony na świecie amerykański tenor, mieszkający na stałe we Francji. Studiował w konserwatorium w Cincinnati w klasie Williama McGrewa. Jest zwycięzcą belgijskiego Concours International de Chant Baroque de Chimay.

Joanne Lunn

Jej przedsięwzięcia operowe obejmują: debiut ENO w produkcji Stevena Pimlotta „L’Incoronazione di Poppea” Monteverdiego, pod dyrekcją Harry’ego Christophersa; rolę Heleny w „Śnie nocy Letniej” Brittena w Wenecji, pod batutą Sir Johna Eliota Gardinera i w reżyserii Davida Pountneya; hiszpańskie tournée z „Dydoną i Eneaszem” Purcella, a także – przy użyciu ograniczonych środków scenicznych – produkcje „Orfeusza” Monteverdiego w Paryżu i na Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym w Pekinie (w reżyserii Sir Jonathana Millera).

Julia Lezhneva

Julia Lezhneva jest jedną z czołowych artystek swojego pokolenia. Młoda rosyjska sopranistka, charakteryzująca się „anielsko pięknym” głosem (według The New York Times), „czystym tonem” (Opernwelt) oraz „nieskazitelną techniką” (Guardian), prezentuje „niezapomnianą ekspresję duchową” oraz „doskonały kunszt” (Guardian) podczas swoich występów na całym świecie.

Julien Chauvin

Julien Chauvin, laureat nagrody Prix du Concours Général de Paris w 1997 r., uczył się gry na skrzypcach u Very Beths w Królewskim Konserwatorium w Hadze, a także interpretacji gry na instrumencie z epoki w repertuarze muzyki barokowej i klasycznej u Wilberta Hazelzeta, Jaapa Tera Lindena i Annera Bylsma.

Justin Taylor

W wieku zaledwie 23 lat młody muzyk o francusko-amerykańskich korzeniach Justin Taylor zajął pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie klawesynowym Musica Antiqua, odbywającym się w belgijskiej Brugii. Zdobył także szereg innych nagród: Nagrodę Publiczności, Nagrodę Alpha (za nagrywanie dla tej prestiżowej wytwórni) oraz European Union Baroque Orchestra Developing Trust Prize, przyznawaną najbardziej obiecującym młodym muzykom barokowym.

Kenneth Tarver

Kenneth Tarver jest uważany za jednego z najlepszych na świecie śpiewaków belcanto tenore-di-grazia swojego pokolenia, szeroko chwalonego za piękny ton głosu, wirtuozerską technikę oraz wyrównaną i szeroką skalę głosu, połączoną z atrakcyjną i elegancką prezencją sceniczną.

Laurence Paugam

Laurence Paugam jest jedną z głównych postaci Ensemble Matheus. To właśnie ona, u boku swoich kolegów z Quatuor Matheus (skrzypków Jean-Christophe’a Spinosi i Françoise Paugam oraz kontrabasisty Thierry’ego Runarvot) założyła ten zespół o zmiennej geometrii, który prezentuje się równie dobrze w składzie kameralnym, jak i w orkiestrze symfonicznej.

Le Concert de la Loge

W styczniu 2015 r. skrzypek Julien Chauvin założył nową orkiestrę grającą na instrumentach historycznych – Concert de la Loge – z zamiarem przywrócenia do życia słynnej orkiestry XVIII-wiecznej.

Le Poème Harmonique

Istniejący od 1998 roku zespół Le Poéme Harmonique stanowi grupę solistów, zgromadzonych wokół postaci dyrektora artystycznego grupy, Vincenta Dumestre. Działalność artystyczna zespołu skupia się przede wszystkim na muzyce wokalnej oraz instrumentalnej XVII oraz wczesnego XVIII wieku, bardzo często wzbogacana elementami oraz interakcjami z wieloma innymi dyscyplinami i rodzajami sztuki.

Le Taylor Consort

Le Taylor Consort powstał dzięki spotkaniu czworga młodych muzyków chcących czerpać z bogatego i pasjonującego repertuaru sonat triowych na dwoje skrzypiec. Le Taylor Consort wzbogaca również swój krąg zainteresowań o francuski repertuar wokalny XVII i XVIII w. oraz muzykę kameralną epoki klasycyzmu z pianoforte.

Léa Trommenschlager

Léa Trommenschlager ukończyła Konserwatorium w Strasburgu oraz Musikhochschule Hanns Eisler w Berlinie. W 2011 roku ukończyła działającą w ramach prestiżowego festiwalu Académie du Festival d’Aix-en-Provence.

Lisandro Abadie

Lisandro Abadie urodził się w Buenos Aires, gdzie pobierał także pierwsze lekcje śpiewu u Sergio Pelacaniego. W późniejszych latach artysta przeniósł się do Szwajcarii, gdzie zdobył dyplomy Schola Cantorum Basiliensis oraz Musikhochschule Luzern.

Marcin Liweń

Marcin Liweń - kontratenor, ukończył studia magisterskie na wydziale wokalnym na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Kształcił się na kursach mistrzowskich u Paula Esswooda, Michael’a Chanse’a, Artura Stefanowicza, Marka Rzepki, Ali Simoni.

Marcus Farnsworth

Marcus Farnsworth był zdobywcą pierwszej nagrody konkursu Wigmore Hall International Song Competition w 2009 roku, a zaledwie dwa lata później wygrał także konkurs Kathleen Ferrier Competition.

Marie-Claude Chappuis

To przede wszystkim swojemu pogodnemu i bezwarunkowemu oddaniu dla muzyki Marie-Claude Chappuis zawdzięcza pozycję wyjątkowej artystki, a także stanowisko wieloletniej dyrektor artystycznej jej własnego festiwalu Lied we Fryburgu. Poświęcenie Marie-Claude i jej osiągnięcia w interpretacji muzyki różnych kompozytorów, od czasów baroku do Mozarta, zapewniły jej niesłabnącą międzynarodową sławę.

Marta Wróblewska

Marta Wróblewska prowadzi ożywioną działalność solistyczną. Koncertowała w kraju i zagranicą (Andora, Belgia, Hiszpania, Niemcy, Litwa, Białoruś). Występowała m.in. u boku Kevina Kennera, Andrew Parrotta, Vincenta Dumestre’a, Simona Standage’a, Marka Toporowskiego, Agaty Sapiechy i Lilianny Stawarz. Ponadto ma w dorobku około 80 utworów kantatowo–oratoryjnych, pieśni oraz partie operowe. Dokonała wielu prawykonań.

Mathias Vidal

Mathias Vidal ukończył muzykologię na Uniwersytecie w Nicei. W zakresie śpiewu kształcił się u Christiane Patard – w 2003 r. ukończył Conservatoire national supérieur de musique et de danse w Paryżu. Przez stowarzyszenie ADAMI został uznany w 2007 r. za „odkrycie muzyki klasycznej”. W jego repertuarze znajdują się męskie role belcanto, ceniony jest także za role w repertuarze barokowym.

Matthieu Boutineau

Pochodzący z Deux-Sèvres, Matthieu Boutineau jest uczniem takich artystów jak Olivier Vernet i Francis Jacob (organy), Blandine Verlet, Olivier Houette, Aline Zylberajch, Olivier Baumont i Jan Willem Jansen (klawesyn), a tajniki muzyki dawnej zgłębiał u Jeana Mailleta.

Michał Dembiński

Urodził się w 1988 r. w Tarnowie. Studiował na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie śpiewu prof. Włodzimierza Zalewskiego. Od 8. roku życia był związany z tarnowskim chórem katedralnym Pueri Cantores Tarnoviensis pod kierownictwem ks. prof. Andrzeja Zająca. Przez 3 lata był członkiem Stowarzyszenia Wspierania Inicjatyw Teatralnych jako aktor, scenarzysta i współautor muzyki do kilkunastu autorskich spektakli dla dzieci i młodzieży.

musicAeterna

Pierwszy występ chóru w jego obecnym składzie miał miejsce w Permie w 2011 roku. Repertuar zespołu, wykonywany w sposób historycznie wierny, obejmuje różne style oraz okresy historyczne. Chór prezentuje utwory skomponowane przez zagranicznych kompozytorów barokowych, a także dzieła rosyjskiej muzyki chóralnej z XVIII-XX wieku oraz utwory współczesne.

Raphaël Pichon

Urodzony w 1984 r. Raphaël Pichon rozpoczął swoją karierę muzyczną już jako dziecko, w chórze Petits Chanteurs z Wersalu. Następnie podjął naukę śpiewu, gry na skrzypcach i pianinie w paryskich konserwatoriach: Conservatoire de Rayonnement Régional i Conservatoire National Supérieur de Musique. Zaczynał jako młody kontratenor, a następnie, w miarę rozwoju kariery śpiewał pod kierownictwem Jordi Savalla, Gustava Leonhardta i Tona Koopmana, a także Geoffroya Jourdaina, z którym rozpoczął prace nad dziełami współczesnymi.

Philippe Grisvard

Philippe Grisvard urodził się w 1980 r. w Nancy. W swoim rodzinnym mieście pobierał naukę gry na pianinie i oboju, a następnie został przyjęty do klasy klawesynu Anne-Catherine Bücher. W 1999 r. dostał się do Schola Cantorum Basiliensis, gdzie studiował grę na klawesynie i basso continuo u Jespera Christensena oraz na fortepianie u Edoardo Torbianelli’ego.

Piotr Gałek

Piotr Gałek ukończył Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną II stopnia im. Karola Szymanowskiego w Rzeszowie w klasie fortepianu. Obecnie jest studentem Akademii Muzycznej we Wrocławiu im. Karola Lipińskiego na Wydziale Edukacji Muzycznej, Chóralistyki i Muzyki Kościelnej.

Robin Johannsen

Amerykańska sopranistka Robin Johannsen pojawiła sie w Europie jako młoda artystka w Deutsche Oper w Berlinie i wkrótce dołączyła do niej jako solistka. Wśród ról, w które się tam wcieliła, można znaleźć takie kreacje jak: Norina („Don Pasquale”), Oskar („Bal maskowy”) oraz s. Konstancja („Dialogi karmelitanek”). Po kolejnych dwóch latach spędzonych w operze w Lipsku (Gretel, Marzelline, Blonde, Susanna i Pamina) w 2008 r. Robin rozpoczęła karierę na własny rachunek, sięgając szczególnie chętnie po repertuar barokowy i klasyczny.

Robin Tritschler

Okrzyknięty właścicielem „olśniewająco lirycznego” głosu Robin Tritschler koncertował z Orchestre National de Lyon (Orkiestrą Narodową w Lyonie) w Danish Radio i Radio France, a także z orkiestrami London Philharmonic, Rotterdam Philharmonic i Bournemouth Symphony; pod batutą takich dyrygentów, jak: Yannick Nézet-Séguin, Vladimir Jurowski, Yutaka Sado, Philippe Herreweghe i Kirill Karabits. Został także wybrany przez BBC Artystą Nowego Pokolenia (New Generation Artist).

Sean Clayton

Sean Clayton to wszechstronny tenor, który równie dobrze radzi sobie na deskach opery i scenach koncertowych. Występował na całym świecie, m.in.: w Opéra Garnier, Opéra Comique i Théâtre des Champs Elysées w Paryżu, na festiwalu w Aix-en-Provence, w Operze Narodowej w Bordeaux, w Teatrze Bolszoj w Moskwie i Teatrze Maryjskim w Petersburgu, w Brooklyn Academy of Music i Lincoln Centre w Nowym Jorku, w Radialsystem V w Berlinie, w Royal Albert Hall na BBC Proms i w Barbican w Londynie.

Serge Goubioud

Serge Goubioud odkrył śpiew dzięki Paulowi Colléaux w Ensemble Vocal de Nantes. Jest solistą u największych dyrygentów europejskich muzyki barokowej, jak William Christie, Marc Minkowski, René Jacobs, Ton Koopmann, Jean-Claude Malgoire, Hervé Niquet, Christophe Rousset, Vincent Dumestre. 

Sébastien Obrecht

Tenor Sébastien Obrecht rozpoczął swoją muzyczną karierę jako wiolonczelista wielu renomowanych zespołów i orkiestr jednak później zdecydował się kontynuować ją jako śpiewak operowy. Zadebiutował jako Mathan w oratorium Athalia Handla pod batutą Paula McCreesha. Ta produkcja Académie d'Ambronay była nadawana w radiowej audycji „Musiques au coeur”, a jego występ docenili krytycy licznych mediów.

Skip Sempé

Klawesynista Skip Sempé jest absolwentem amerykańskiego Oberlin Conservatory, gdzie studiował muzykę, muzykologię, instrumentologię i historię sztuki. Swoją edukację kontynuował w Amsterdamie pod okiem Gustava Leonhardta. Jego talent, muzykalność i interpretacje zostały szybko docenione przez takich ekspertów jak Reinhard Goebel i William Christie, którzy zachęcili go do pozostania w Europie i poświęcenia się muzyce dawnej. Dziś działa głównie we Francji, gdzie cieszy się opinią śmiałego i zaangażowanego odkrywcy znanego i mniej znanego repertuaru renesansowego i barokowego, który inspiruje nim także przyszłe pokolenia muzyków.

Sophie Junker

Belgijska sopranistka Sophie Junker studiowała w Institut Supérieur de Musique et de Pédagogie w Namur oraz w Guildhall School of Music and Drama w Londynie. Sophie jest stypendystką Samling Artist Programme oraz laureatką konkursów London Handel Competition (2010) i International Singing Competition for Baroque Opera Pietro Antonio Cesti (2012).

Victor Sicard

Baryton Victor Sicard urodził się w 1987 roku w La Rochelle we Francji. W latach 2007-2010 studiował w londyńskiej Guidhall School of Music and Drama pod kierownictwem profesora Davida Pollarda (także swojego obecnego nauczyciela) – studia zakończył tytułem licencjackim, nagrodą Concert Recital Prize oraz dyplomem magistra z wyróżnieniem. Dalsze lata (2010-2012) poświęcił zgłębianiu tajników opery na tej samej uczelni.

Victoria Jung

Victoria Jung przez dziesięć lat studiowała grę na skrzypcach w konserwatorium w Sarreguemines, które ukończyła z pierwszą nagrodą. Obecnie uczestniczy w specjalistycznym programie wokalnym paryskiego Conservatoire Nadia et Lili Boulanger i jednocześnie kontynuuje studia magisterskie z muzykologii na Sorbonie.

Victoire Bunel

Doceniana za swą wielką muzykalność i bogactwo brzmienia Victoire Bunel została w 2013 roku przyjęta jako do Wyższego Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Paryżu (CNSMDP), gdzie dziś studiuje w klasie Valérie Guillorit.

Vincent Dumestre

Vincent Dumestre jest założycielem i dyrektorem artystycznym zespołu Le Poéme Harmonique, z którym zgłębia i odtwarza repertuar wokalny oraz instrumentalny XVII oraz początków XVIII wieku. Wraz ze swoim oddanym zespołem artystów Dumestre dąży do odtworzenia sztuki scenicznej okresu baroku, dlatego w wielu projektach łączy muzykę z innymi dyscyplinami artystycznymi – operą, tańcem czy teatrem.

Vitaly Polonsky

Dyrektor chóru Opery oraz Teatru Baletu w Permie, a także kameralnego chóru musicAeterna. Ukończył Państwowe Konserwatorium im. M. Glinki w Nowosybirsku. Brał udział w wielu produkcjach Opery w Permie, między innymi oper Mozarta, Purcella, Kourliandskiego, Offenbacha i Borodina.

Sacrum Profanum Opera Rara Muzyka Klasyczna w Krakowie Likus Hotele i Restauracje